Blog

İki yıla varan bir süredir İsviçre' de kamplarda yaşamaktayım. Bu süre içerisinde kendi isteğim dışında ( biri sürgün edildiğim deport kampı olmak üzere) toplam altı kampta kaldım.

Şunu net olarak gözlemlemiş oldum ki; kantonlar arası bir takım uygulama farklılıkları olmakla birlikte, tümünde sistem kesinlikle aynı temel mantıkla işliyor: Gerek ilk kamplarda ve gerekse de entegre kamplarında mülteciler ucuz iş gücü olarak görülmekte ve kullanılmaktadır.

Tüm kamplarda , kamp yönetimi alenen TAŞARONLUK yapmaktadır.

Söyleşi Cemile Gizem Dinçer, Eda Sevinin

İlk bölümde “göç/mültecilik sorunu” denen hadisenin aslında “Avrupa” sorunu ve krizi olduğu tezini nakletmiştik. İkinci bölümde bu krizin dinamiklerine ve niçin hak merkezli mücadele yerine özgürlük merkezli mücadeleye ağırlık vermek gerektiğini dinlemek üzere, “göç otonomisi” üzerine çalışan Nicholas De Genova’ya bağlanıyoruz.

Söyleşi: Cemile Gizem Dinçer, Eda Sevinin

“Göç/mültecilik sorunu” denen, konjonktüre göre “kriz” olarak da adlandırılan ve sosyal uyum, entegrasyon gibi ana akım tartışmalara konu olan hadise, aslında “Avrupa” sorunu ve hatta “krizi” değil mi? Avrupa ne, Avrupa neresi, Avrupalı kim? Bu kritik soruları, kişisel tarihi ile akademik çalışmaları “göçün otonomisi”nde kesişen araştırmacı Nicholas De Genova’ya sorduk.*

Göç konusuna ve eleştirel göç çalışmalarına ilginiz nasıl başladı?

Öğrenci motivasyonu okul başarısı için en önemli nedenlerden biri olarak kabul edilir. Yüksek motivasyona sahip öğrenciler daha iyi performans ortaya koymakta ve daha iyi performans sergiledikçe de başarıyı elde etmektedirler. Göçmen öğrenciler yüksek motivasyona sahip olmalarına rağmen başarısızlıktan en çok etkilenen grubu oluşturmakta. Bu gözlem, Ekonomik İş birliği ve Kalkınma Örgütü’nün (OCDE) Uluslararası Öğrenci Değerlendirme Programı (PISA) anketi çerçevesinde geçtiğimiz Nisan ayında yayımladığı rapora[1] ait.

Yazan : Bülent Kaya, Siyaset Bilimci ve Araştırmacı

Göçmen kadın algısı uzun yıllar sadece eşlerine kavuşan bir eş veya anne şeklindeydi. 60’lı ve 70’li yılların göç hareketlerinden miras kalan bu algı, günümüzde göçmen kadın gerçekliğini pek yansıtmıyor. Göçmenlerin yaklaşık yarısını artık kadınlar oluşturmakta.